H’Angus the Monkey en de lessen van Cruijff

Topsporters zijn per definitie intelligent. Dat kan in één richting zijn, maar op het moment dat je dat verbreedt, zijn het uitstekende mensen voor de maatschappij.” Met deze woorden legde Johan Cruijff uit waarom hij zich met zijn University inzette voor de maatschappelijke erkenning van oud-topsporters die door hun achtergrond beschikken over sterke karaktereigenschappen en een unieke ervaring.

Cruijff zelf heeft zich er nooit expliciet over uitgelaten, maar we kunnen veilig stellen dat dit ook voor andere beroepsgroepen binnen de voetballerij geldt. Dit bewees Stuart Drummond, oud-mascotte van Hartlepool United.

Jarenlang hees Drummond zich in het pak van H’Angus the Monkey. In Hartlepool werd eeuwen geleden een aap opgehangen nadat deze op een piratenschip werd aangetroffen. De brave inwoners van Hartlepool zagen hem verkeerdelijk aan voor een Fransman. Tegenwoordig weet iedereen een Fransman van een aap te onderscheiden, maar als je, zoals het merendeel van de Engelsen in de zeventiende eeuw, nog nooit een Fransman of een aap had gezien, is dit misverstand alleszins te begrijpen. Achteraf kon men erom lachen en koos de lokale voetbalclub voor een aap als mascotte.

Hartlepool United betaalde de 500 pond die benodigd was voor de kandidaatstelling van zijn mascotte, maar bemoeide zich verder niet met de verkiezing. Drummond voerde campagne in zijn kostuum en beloofde alle schoolkinderen gratis bananen als hij burgemeester zou worden. Dit leek op een slechte grap van een man in een apenkostuum, maar erachter school wel degelijk bezorgdheid om de gezondheid van de jeugd in Noord-Engeland.

Zolang Drummond in functie was als H’Angus gaf hij, plichtsgetrouw als hij was, prioriteit aan zijn functie van mascotte. Een belangrijk verkiezingsdebat moest hij aan zich voorbij laten gaan, omdat Hartlepool United zijn mascotte die avond nodig had in de belangrijke play-offwedstrijd tegen Cheltenham Town.

Dit kon niet beletten dat Drummond uiteindelijk verkozen werd. De volgende ochtend kopte de lokale pers “Monkey for mayor”, maar Drummond legde direct zijn taken als mascotte neer en sprak de legendarische woorden: I am Stuart Drummond, I am the mayor of Hartlepool, not the monkey.

De belofte van gratis bananen voor alle schoolkinderen bleek uiteindelijk te begrotelijk, maar Drummond zorgde er wel voor dat kinderen meer fruit te eten kregen op school. Ook op het gebied van sociale zaken, veiligheid en democratische vernieuwing liet hij zich niet onbetuigd en geleidelijk verstomde het geluid van de cynici die meenden dat een gekozen burgemeester een slecht idee was.

De bewoners van Hartlepool waren tevreden en gelukkig. Drummond werd zelfs tot twee maal toe herkozen en is nog altijd de enige burgemeester in het Verenigd Koninkrijk die drie opeenvolgende termijnen rechtstreeks werd gekozen. Er kwam enkel een einde aan zijn bewind door een bestuurlijke hervorming, waardoor de functie van burgemeester van Hartlepool verviel.

In 2010 werd Drummond tiende bij de verkiezing van de World Mayor. De burgemeester van Mexico-Stad won dat jaar, maar het moge duidelijk zijn dat ook mascottes meer in hun mars hebben dan zorgen voor een goede sfeer in een stadion, overigens een niet te onderschatten taak.

Natuurlijk is niet iedere mascotte een goede politicus, maar H’Angus the Monkey leert ons dat iedereen, binnen of buiten de voetballerij, verschillende talenten heeft en dat dromen werkelijkheid kunnen worden zolang we er zelf maar in blijven geloven en ons niet in een hokje laten stoppen door de buitenwereld.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.