De socio-familiale evenementen van de Rode Duivels

Het EK staat op het punt van beginnen en België is een van de favorieten. De gedachten gaan terug naar 1986, toen België Nederland had uitgeschakeld voor het WK en zelf vervolgens derde werd. Wat het EK van 1988 voor ons is, is het WK van 1986 voor de Belgen: de grootste prestatie uit de geschiedenis.

Hoe de Belgen tot dit grote succes kwamen, wordt schitterend uit de doeken gedaan in de driedelige documentaire “Het WK van de Rode Duivels”. In het eerste deel wordt verteld hoe Nederland in een barrageduel werd uitgeschakeld door een fatale goal van Georges Grün, die nota bene het veld in was gekomen om ons breekijzer John van Loen uit te schakelen. Een paar dagen tevoren was Ludo “Boem” Coeck overleden door een verkeersongeval. De Belgen speelden voor hem en beschikten dus over magische krachten.

In deel 2 wordt duidelijk dat het succes op het hierop volgende WK geen toevalstreffer was. Er was geleerd van het voor België slecht verlopen WK van 1970. De spelers presteerden daar ondermaats doordat ze zich verveelden. Bondsafgevaardigde Michel D’Hooghe legt in de documentaire uit dat er bij dit WK daarom voorzien was in “socio-familiale evenementen”. Kenners van bobo-taal weten dan genoeg.

De spelers verbleven in Toluca en de spelersvrouwen in Mexico-Stad, 60 kilometer verderop. Zo’n twee keer per week werden de vrouwen per bus vervoerd naar hun mannen. Die keken reikhalzend uit naar de komst van de “seksbus”.

Als de bus was gearriveerd, deed zich direct het probleem voor dat de spelers van het Nederlands Elftal in ’88 ook hadden: de kamers werden gedeeld met een ploeggenoot. Gelukkig kregen de Belgen meer tijd dan het halfuurtje dat de calvinistische Michels zijn spelers gunde.

Toch hadden spelers liever de gehele tijd een kamer tot hun beschikking. De “materiaalmeester”, die wel een eigen kamer had, werd elke keer dan ook dagen van tevoren benaderd om zijn kamer ter beschikking te stellen. Die deed dat goedmoedig. Alles voor het teambelang. Nico Claesen was er meestal als eerste bij. Diens kamergenoot Gilbert Bodart profiteerde hier dus ook van.

Leo en Franky wandelen door Toluca
Leo en Franky wandelen door Toluca

De kamergenoten van Franky en Leo Van Der Elst (geen familie) hadden geluk. De seksbus bracht voor hen niemand mee. Franky’s echtgenoot was net bevallen en was achtergebleven in België. Leo was de enige vrijgezel in de selectie.

Elke keer als de seksbus in Toluca was, moesten Franky en Leo hun kamer uit en zich elders vermaken. Zij maakten dan samen een wandeling door Toluca. Terwijl hun ploeggenoten zich overgaven aan het socio-familiale evenement, wandelden zij door Toluca. In deze uurtjes waren zij een eenvoudige prooi voor de pers. Dit waren niet twee mannen die aan het wandelen waren. Hier waren twee mannen iets heel nadrukkelijk niet aan het doen.

De bond kreeg gelijk: de Rode Duivels speelden een uitstekend WK. Ook Franky en Leo werden niet gedemoraliseerd door hun wandelingen en waren van waarde voor het team. Met Leo van der Elst is het goed gekomen. Hij zou zich later ontpoppen als een ware playboy en beleefde allerhande socio-familiale evenementen met actrice Ann Hendrickx en de vriendin van Marc Degryse.

2 reacties op “De socio-familiale evenementen van de Rode Duivels

    1. Jawel, aan drie EK’s en een WK zelfs, maar die waren allemaal in Europa. Het WK van 1970 en dat van 1986 waren allebei in Mexico en daar ligt de verveling blijkbaar op de loer voor de Belgen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.