Wegereef, Kuipers en de status van scheidsrechters

Ruim tien jaar geleden zat ik met een toenmalige collega in café De Koe. Dat gebeurde vaker in die tijd. Verplichtingen en verantwoordelijkheden hadden we nog niet. We waren jong en onze jeugd leek eindeloos. In het café stond in die tijd nog een flipperkast. Tox, nog nauwelijks grijs, stond al achter de bar. Die avond was er voetbal te zien. Toch was het café zo goed als leeg.

Er kwam een verlopen vrouw binnen. In mijn herinnering leek ze een beetje op Edith Schippers, met dien verstande dat een kant van haar gezicht het slachtoffer leek te zijn geweest van een beroerte. Ondanks dit alles viel niet uit te sluiten dat zij niet eens zo heel lang geleden een mooie vrouw geweest kon zijn.

Toen zij zag dat wij naar voetbal keken, ontspon zich de volgende dialoog.
“Houden jullie van voetbal?”
“Ja.”
“Kennen jullie Jan Wegereef?”
“Ja.”
“Daar heb ik ooit een wilde nacht mee gehad.”

Ik was in die tijd nog geen fulltime voetbalshowbizzverslaggever en bovendien nog wat verlegen. Ik heb daarom niet doorgevraagd. Eeuwig zonde, de vrouw maakte de indruk alsof ze graag meer had willen vertellen.

bjornIk moest hier weer aan denken toen ik las over de biografie van Björn Kuipers. Hij zou een grote aantrekkingskracht op vrouwen hebben. In eerste instantie vond ik dit moeilijk te begrijpen. Kuipers is immers geen voetballer. Integendeel, zouden we bijna kunnen zeggen.

Simpel gezegd hebben mannen de neiging om neer te kijken op scheidsrechters en zijn vrouwen bijzonder gevoelig voor iedereen die ook maar enige status heeft. Ergens in dit spanningsveld staan Kuipers en Wegereef met hun amoureuze avonturen.

Kuipers heeft deze persoonlijke verhalen nu dus laten optekenen. Behalve over zijn succes bij de vrouwen, kunnen we voor €19,90 lezen hoe het Jumbo-filiaal in Oldenzaal onder zijn leiding werd verkozen tot supermarkt van het jaar.

Hij smelt het ijzer nu het heet is, want onze voetballers presteren matig. Het volk smacht ernaar om helden te vereren en is nu dus uitgekomen bij een scheidsrechter. Dat vrouwen massaal voor hem vallen, zegt in mijn ogen in de eerste plaats dan ook iets over de status van het Nederlands voetbal.

Het is Björn uiteraard gegund, maar laten we hopen dat het Nederlands voetbal snel weer mee gaat tellen, voetballers weer aanbeden worden en scheidsrechters hun rol op de achtergrond weer innemen. Dat lijkt me voor iedereen het beste.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.