Uitkijken naar 2018 met Arjen en Wesley

Het was weer afzien in 2016. Het EK, waar Nederland niet eens aan meedeed, was niet om aan te zien en de vrije val van ons clubvoetbal lijkt enkel gestuit door het feit dat we de bodem zo goed als bereikt hebben.

Gelukkig blijven de persoonlijkheden van onze voetballers ons inspireren, waardoor FC Boulevard meer dan ooit relevant is in het voetbaljournalistieke landschap. Litmanen signeerde in Amsterdam, Van der Vaart vond de ware liefde bij Estevana en Van Bommel verloor zijn gesigneerde exemplaar van de biografie van Van Gaal.

Het dieptepunt in de voetballerij was natuurlijk het overlijden van Johan Cruijff. Ik laat me niet graag in met tactiek, maar om Johan aan het einde van dit droeve jaar te eren, haal ik hem graag aan over dit onderwerp. Misschien wel juist omdat zijn opvatting raakt aan mijn romantische benadering van het voetbal. Ik heb hem ooit horen vertellen dat tactiek helemaal niet gaat over 4-4-3 of 4-2-3-1, pijltjes op een whiteboard of onnozele cijfertjes en statistieken. Het gaat om een simpele vraag: wie kan wat en hoe maak je daar gebruik van?

Van Marwijk, wiens elftallen niet bekendstaan om hun cruijffiaanse aanvalsdrift, heeft wel eenzelfde benadering van tactiek. Het succes op het WK van 2010 was hieraan te danken. Hij had iemand met een goede loopactie, Robben, en iemand met een goede pass, Sneijder. Als een van de andere negen de bal veroverde, begon Robben vast te rennen terwijl men de bal bij Sneijder moest proberen te krijgen. Als dit lukte, verstuurde Sneijder een pass op Robben en idealiter schoot die hem in het doel.

In 2014 was het onder Van Gaal in de praktijk niet veel anders, getuige de speech van Robben voorafgaand aan de verlenging tegen Costa Rica, onder het toeziend oog van de tacticus Van Gaal. Robben had het over “wij”, waarmee hij de gehele aanval bedoelde, maar in feite alleen Sneijder en zichzelf.

Zolang Wesley en Arjen nog voetballen is er hoop voor Nederland. Mijn wens voor 2017 is dat het jaar zo snel mogelijk voorbijgaat, zodat we ons kunnen gaan opmaken voor het WK van 2018. Sneijder en Robben kunnen in Rusland nog één keer een gooi naar de wereldtitel doen. Acht werkpaarden en een keeper erachter en het kan, daar ben ik van overtuigd.

Met het oog op dat malle verspreide EK, het WK in Qatar en de voorspelbaarheid en treurigheid van het clubvoetbal in het algemeen, sluit ik niet uit dat ik daarna mijn hobby “voetbal kijken” opgeef en me definitief aan een maatschappelijke carrière wijd. Tot die tijd gaan we onverdroten voort, met dat kleine lichtpunt aan de horizon: het WK 2018. De laatste woorden van 2017 op FC Boulevard zijn van Robben zelf. De titel van het gedicht is van mijn hand.

“Geduld”

Blijf achterin
Geconcentreerd, scherp
Duels winnen

Wij winnen de wedstrijd
Voorin
Wordt de wedstrijd gewonnen
Wij maken het af

Geen onnodige fouten
Achterin
Koppie erbij

Zij zijn kapot
Gewoon
Geduld

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.