De schoonheid van de transfercarroussel

Wanneer je vroeger terugkwam van een lange zomerschoolvakantie, had er een aardverschuiving plaatsgevonden in voetballand. Door alle transfers herkende je de selectie van je eigen club soms nauwelijks terug. Tegenwoordig moet je wel heel ver van de radar reizen om geen dagelijkse toegang tot wifi te hebben en daarmee tot het dagelijkse transfernieuws.

En getransfereerd is er, en de grote eindgolf moet nog komen. Waarom doen spelers dit zo massaal? Welnu, omdat al die spelers bij een club zaten die niet overeenkwam met hun niveau. Sommigen maakten daarom een stap omhoog, anderen juist omlaag. En zo zit iedereen, voorafgaand aan ieder nieuw seizoen, bij de ‘juiste’ club, waardoor al deze clubs op papier op de plek eindigen waar ze volgens de hoogte van hun begroting recht op hebben. Dit gebeurt natuurlijk niet precies, waardoor volgende zomer weer allerlei spelers herschikt moeten worden. In de winterstop zal er al een eerste correctie plaatsvinden.

Het gevolg is een zekere mate van voorspelbaarheid. In Spanje gaat het tussen Barcelona en Madrid en in Engeland tussen Chelsea, Arsenal en de teams uit Manchester. Bayern München wordt kampioen van Duitsland en Paris Saint-Germain van Frankijk. De genoemde clubs zullen hoogstwaarschijnlijk ook de kwartfinales van de Champions League bereiken.

Vroeger, toen ik nog een jonge hemelbestormer was, vervulden de zomertransfers me met weemoed. Hoe konden kleine clubs ooit de hegemonie van de grote verbreken? Het antwoord is eenvoudig: dit kunnen ze niet. In het moderne voetbal is geen plaats voor romantische sprookjes waarin een vriendenclub een succesvolle lichting vormt van een provincieclub die opstoomt tot de Europa Cup, waar niet alleen het talent van de jongens op de proef wordt gesteld, maar ook hun vriendschap.

Nu ik ouder ben en meer vrede heb met de wereld, zie ik de schoonheid van de jaarlijkse transfercarrousel in. Alle plooien worden gladgestreken en de natuurlijke orde wordt hersteld. Het is juist een groot goed dat er zo veel hetzelfde blijft in de voetbalwereld. Kom daar nog maar eens om in het persoonlijke leven, waarin verandering, en daarmee verval, de boventoon voeren.

Want ondanks alle wetmatigheden en voorspelbaarheden gaan we een schitterend voetbalseizoen tegemoet, vol momenten van euforie en teleurstelling. Zo gaat dat al decennia in de voetballerij en zo zal het altijd blijven gaan. En dat is goed.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.