Onderhandelen met Jan Ceulemans

Ik kreeg een contract voorgelegd in het Italiaans, waar ik niets van begreep. Ik zei: “Ja maar, dat moet eerst allemaal vertaald worden.” Maar die mannen bleven er maar geld bijdoen. Ik had echter geen manager en wou wat tijd om na te denken.

Aan het woord is Jan Ceulemans. Op dat moment – we schrijven 1980- een van de beste voetballers van de wereld. Na een sterk seizoen met Club Brugge, en een nog sterker EK waarin België de finale bereikte, is Ceulemans op vakantie in Amerika. Daar wordt hij gebeld door de voorzitter van Club Brugge. Er is een goed bod gekomen van AC Milan. Club Brugge wil dat Ceulemans, op dat moment 23 jaar, gaat praten in Milaan. In zijn autobiografie Recht in de ogen schrijft hij dat zijn eerste gedachte was: Verdorie, moet dat nu?

Hij onderhandelt met voorzitter Felice Colombo en technisch directeur Gianni Rivera in een Milaans hotel. Ceulemans krijgt een miljoenenaanbod dat hij onmogelijk kan weigeren. Dat doet hij dan ook niet, maar toezeggen evenmin. Hij blijft denken: verdorie, moet dat nu?

Er wordt overeengekomen dat hij er een nachtje over slaapt. Buiten het hotel poseren Jan en zijn vrouw wel alvast met de delegatie van Milan, die er niet aan twijfelt dat Ceulemans op het aanbod in zal gaan. Op de foto schudt Jan de hand van Felice Colombo. Zijn vrouw heeft zojuist een bos bloemen in ontvangst genomen.

De volgende ochtend, als de handdruk en de bos bloemen de voorpagina van de Gazetta dello Sport sieren, heeft Jan zijn besluit genomen: hij blijft bij Brugge. Hij brengt de Milanese clubleiding pas twee dagen later vanuit België op de hoogte. Opnieuw siert hij de voorpagina van de Gazetta dello Sport: Ceulemans verraadt Milan.

Hij kan niet goed uitleggen waarom hij het aanbod weigerde, anders dan dat het niet goed voelde. Mensen die hem kennen vertellen dat Brugge voor hem ook al als buitenland voelde. Hij was ruim 100 kilometer verwijderd van Lier. Als het even kon reed hij terug naar het Sionsplein, waar hij opgroeide. Vanuit Milaan zou hij dit niet meer kunnen doen.

Enkele jaren later kreeg hij opnieuw een lucratief aanbod vanuit Italië, ditmaal van Lazio Roma. Club Brugge biedt hem dan een contract voor zeven jaar aan, waardoor hij zekerheid had tot zijn 35ste. Weer kiest Ceulemans voor de veilige weg. Hij zal uiteindelijk 14 jaar voor Club spelen.

In zijn biografie somt Ceulemans de miljoenen op die hij heeft misgelopen, maar hij berust inmiddels in de gedane zaken. Spijt heeft hij vooral van het feit dat hij nooit heeft kunnen laten zien hoe goed hij werkelijk kon voetballen. Hij blonk uit op de WK’s van 1982 en 1986, maar is nooit een wereldster geworden doordat hij zijn hele carrière in België heeft gespeeld.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.