De wereldreis van de Deense piccolo (deel 4)

Frank Randorf kijkt naar de zware draaideur van Hotel l’Angleterre in Kopenhagen. Met zijn borst vooruit staat hij in de centrale hal, klaar om nieuwe gasten te ontvangen. Hij is al drie jaar terug uit Italië en heeft zich direct gevestigd in de hoofdstad van Denemarken. Geen Rome, maar nog altijd beter dan de besneeuwde vlaktes van Jutland. Anders dan zijn collega’s die zich soms vervelen en klagen over de zware koffers, draagt Frank zijn rode pak met de gouden klosjes met trots. Hij praat elke dag met plezier met de gasten in het hotel. Hij reist niet de wereld rond als stuntman, maar de hele wereld komt wel langs in zijn hotel. Hij is nog jong. De wereld ligt aan zijn voeten en hij neemt het leven zoals het komt.

Op deze lentedag stapt er een man binnen die, hoewel hij klein van stuk is, direct de ogen op zich gericht weet. Hij groet eenieder joviaal in gebroken Engels. Frank had hem gisteren ook al gezien. De man had een klein zaaltje gehuurd waar hij gesprekken voerde met nerveuze jonge jongens. Hij loopt met de zelfverzekerde tred van iemand die weet waar hij naartoe moet en geen tijd te verliezen heeft. Niet veel later stappen er opnieuw schuchtere, maar sportieve jongens binnen. Ze kijken vragend rond en Frank wijst ze de weg. Hij doet wat gedaan moet worden. De jongens, iets jonger dan hijzelf, blijken voetballers te zijn. Sommige voetballen bij FC Kopenhagen, andere bij amateurclubs waarvan Frank de namen weleens gehoord heeft.

De jongens lijken niet precies te weten waarvoor ze komen, maar de woorden “Amerika” en “wereldreis” komen altijd weer terug. Een jongen die binnenkwam met zijn vriendin mocht gelijk vertrekken van de zonderlinge gast. Opnieuw heeft Frank geen vooropgezet plan. Hij maakt elke dag een praatje en leert dat de man Amerikaan is en Bob Kap heet. Als Kap hem op een dag vraagt of hij ook voetbalt, antwoordt Frank, nog voor hij over het antwoord na kon denken, volmondig ja. Op een heel redelijk niveau zelfs, hoort hij zichzelf zeggen. Hij had graag prof willen worden, maar dit is lastig in het kleine Denemarken.

Kap blijft staan in de hal en vraagt Frank of hij die middag kan voetballen. Frank antwoordt naar waarheid dat hij dan moet werken. Bob twijfelt even, maar is gecharmeerd van de zelfverzekerde piccolo. Hij kijkt hem in de ogen en stelt hem nog één vraag. Is Frank vrijgezel?

Dezelfde dag nog klopt Frank aan bij de directeur van het hotel om zijn ontslag in te dienen. Hij vertelt de directeur dat hij profvoetballer is geworden, tot de selectie van de Dallas Tornado behoort en morgen naar Spanje vertrekt, de eerste halte van zijn wereldreis.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.