Koersende voetballers in oorlogstijd

Van de succesverhalen over het Belgische voetbal in de jaren 80 kan ik geen genoeg krijgen. Met veel plezier heb ik dan ook de autobiografie van Guy Thys, Tussen hemel en hel, gelezen. Vanaf 1980 is het uiteraard weer smullen geblazen, maar ook daarvoor is het leven van de succescoach allerminst saai.

Guy Thys, geboren in 1922, is een groot voetbaltalent dat al snel in het eerste van Beerschot voetbalt. Hierdoor ontsnapt hij in de oorlogsjaren aan tewerkstelling in Duitsland. De Duitse bezetter had goed begrepen dat het volk behoefte had aan brood en spelen en voetballers genoten hierom een voorkeursbehandeling. Zelden zaten de tribunes zo vol als juist in de oorlogsjaren.

In de zomer, wanneer de competitie stillag, moesten de voetballers dit privilege opnieuw verdienen. Soms werden zij fictief op de loonlijst geplaatst bij een bevriende ondernemer, maar veel voetballers kozen ervoor te gaan wielrennen. Er werden voorafgaand aan criteriums speciale wedstrijden voor voetballers georganiseerd. Op de weg opereerden de renners in hetzelfde teamverband als zij op het voetbalveld gewoon waren.

In zijn biografie maakt Thys er gewag van dat hij van zijn eigen Beerschotploegmaats weinig steun hoefde te verwachten. Net als in het voetbal moesten zij hun meerderen erkennen in de atleten van Berchem en Antwerp. Thys hield zich wel goed staande in het voetballerspeloton en is ervan overtuigd dat hij ook professioneel wielrenner had kunnen worden.

De resultaten waren uiteraard van ondergeschikt belang. De voetballers hoefden ook in de zomer niet naar Duitsland. Zo konden zij het hele jaar sporten en daarnaast hun brood blijven verdienen. Zo bleef Thys actief in het kolenbedrijf van zijn vader Ivan, in zijn tijd eveneens een begenadigd voetballer en Rode Duivel.

In de zomer van 1944, toen de Duitsers het water aan de lippen kwam te staan, was het uit met de privileges voor voetballers en wielrenners. Guy Thys werd opgeroepen om te gaan werken in de staalfabrieken in Duisburg. Hij dook onder bij zijn schoonouders en verbleef hier tot de bevrijding.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.